Mostrando entradas con la etiqueta silvia pérez cruz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta silvia pérez cruz. Mostrar todas las entradas

lunes, 11 de abril de 2011

Canciones par mi funeral, sexta parte: Vestida de Nit (Sílvia Pérez Cruz)


Dulce habanera con ritmo de mar.
Las habaneras suenan a olas, yendo y viniendo, golpeando la playa, golpeando el casco de una barca azul, una barca de vela...
Y la voz de Sílvia también suena a mar, y a la magia de las olas.
Sílvia, siempre mágica, que también tendrá que cantar esta cuando yo me muera...

"Pinto les notes d’una havanera
blava com l’aigua d’un mar antic.
Blanca d’escuma, dolça com l’aire,
gris de gavines, daurada d’imatges,
vestida de nit.

Miro el paisatge, cerco paraules,
que omplin els versos sense neguit.
Els pins m’abracen, sento com callen,
el vent s’emporta tot l’horitzó.

Si pogués fer-me escata
i amagar-me a la platja
per sentir sons i tardes del passat,
d’aquest món d’enyorança,
amor i calma, perfumat de lluna, foc i rom.

Si pogués enfilar-me a l’onada més alta
i guarnir de palmeres el record,
escampant amb canyella totes les cales
i amb petxines fer-lis un bressol."

domingo, 27 de marzo de 2011

Canciones para mi funeral, primera parte: Veinte Años (Sílvia Pérez Cruz y Castor Pérez)


No tengo ningunas ganas de irme. Pero cuando me vaya, al fin, en busca de otros mares, tiene que haber música. Mucha música.
Así que aquí empieza mi lista...
Ya podeis empezar a apuntar. Pienso comprobar si me hacéis caso...

"Que te importa que te ame
si tú no me quieres ya,
el amor que ya ha pasado
no se debe recordar.

Fui la ilusión de tu vida
un día lejano ya,
hoy represento el pasado,
no me puedo conformar.

Si las cosas que uno quiere
se pudieran alcanzar
tú me quisieras los mismo
que veinte años atrás.

Con que tristeza miramos
a un amor que se nos va,
es un pedazo del alma
que se arranca sin piedad."